Stanisław Bohatkiewicz

1.    Pochodzi z Wileńszczyzny. Swoją życiowa wędrówkę rozpoczął 1 października 1901 r. w Dokszycach. Jest absolwentem Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczego w Rydze. Pracował jako zawiadowca stacji kolei w Wilnie, Oszmianie i Głębokim. Od najmłodszych lat pociągał go teatr. Jeszcze przed wojną miał okazję podziwiać wielkiego polskiego aktora Aleksandra Zelwerowicza.

W 1945 roku osiedlił się w Szczecinku. Pracował tam jako kolejarz. W 1951 roku przeprowadził się z rodziną do Kępic i dalej pracował na kolei.

Najważniejszymi wyróżnieniami za pracę były Złoty Krzyż Zasługi i Krzyż Kawalerski Polonia Restituta.

Od  1953 roku tworzy amatorski teatr w Kępicach, który przetrwał piętnaście lat, wystawił 60 sztuk. Pan Stanisław zagrał 360 razy. 40 osobowy zespół prezentował swoje spektakle w Koszalinie, Szczecinie, Świnoujściu, Wrocławiu, Zielonej Górze. Zdobywał nagrody na Przeglądach Amatorskich Zespołów Teatralnych,  I nagrodęna Festiwalu Ziem Zachodnich i Północnych oraz nagrodę Ministra Kultury. W repertuarze dominowały: komedie, farsy i tragedie o tematyce patriotycznej. Środowisko nasze podziwiało między innymi: „Kordiana” i „Mazepę” Juliusza Słowackiego, „Pierwszy dzień wolności” Leona Kruczkowskiego.

Działał jako radny Kępic (trzy kadencje). Szczególnie wspomagał środowisko w dążeniu do nadania praw miejskich naszemu miastu. Wielką jego zasługą jest znalezienie lokalu na Dom Kultury, w którym mieszkańcy mogli podziwiać miedzy innymi wystawiane przez niego sztuki. Po śmierci w 1972 roku został pochowany na cmentarzu w Kępicach.

2. 50 lat temu Stanisław Bohatkiewicz stworzył w Kępicach pierwszy amatorski teatr. W czasie dwudziestoletniej działalności kierowany przez niego zespół występował w wielu miastach Polski zdobywając wiele cennych nagród i promując nasza miejscowość szczególnie na terenie Polski Północnej.
Po latach, Jerzy Bohatkiewicz – syn Stanisława, w hołdzie ojcu przywrócił działalność Teatru Amatorskiego, wystawiając sztukę „Oświadczyny” Antoniego Czechowa
Teatr liczy 7 aktorów oraz scenografa, suflerkę i osobę do obsługi technicznej. Oprócz "Oświadczyn" wystawiono również sztukę pt. "Jubileusz". W przygotowaniu "Jeden z nas musi się ożenić.